Λεξικό της αρχαίας Μυκηναϊκής διαλέκτου

Η Γραμμική Β είναι η πρώτη γραφή της ελληνικής γλώσσας, μεταγενέστερη μορφή της Γραμμικής Α, και χρησιμοποιήθηκε στη Μυκηναϊκή Περίοδο, από το 17ο ως τον 13ο αι. π.Χ., κυρίως για την τήρηση λογιστικών αρχείων στα ανάκτορα.

(Φωτό: Μερικά λογογράμματα. Από αριστερά προς δεξιά: Άνδρας, γυναίκα, τροχός, αμφορέας, κρασί, ελαιόλαδο.)

Φοινικικό Αλφάβητο - Μία ιστορική απάτη

Επιγραφή που θεωρείται η πρώτη που βρέθηκε με Φοινικική γραφή. Σαρκοφάγος του Αχιράμ. 12ος αιωνας π.Χ.

Α. ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΦΟΙΝΙΚΙΚΗ ΓΡΑΦΗ "ΑΛΦΑΒΗΤΟ";

Κατά τη Γλωσσολογία ως "αλφάβητο" ορίζεται το «σύνολο συμβόλων με ορισμένη σειρά και τάξη, που χρησιμεύουν για να αποδίδονται οι στοιχειώδεις φθόγγοι μιας γλώσσας, με τον περιορισμό ο κάθε φθόγγος ν' αντιστοιχεί σ' ένα μόνο σύμβολο και αντίστροφα». Στην αλφαβητική γραφή επομένως (δηλαδή τη γραφή των λαών της Ευρώπης, της Αμερικής, της Αυστραλίας αλλά και άλλων περιοχών του πλανήτη) κάθε γράμμα αποδίδει ένα στοιχειώδη ήχο.

Βρέθηκαν 400.000 πάπυροι από την αρχαία Ελλάδα! "Ξεκλειδώνουν" μυστικά

Βρέθηκαν 400.000 κομμάτια παπύρων γραμμένα από τους προγόνους μας και που με μια καινούργια μέθοδο μπορούν να διαβαστούν ....
H έγκυρη βρετανική εφημερίδα Independent σε ένα άρθρο της έγραψε... "Eureka! Εκπληκτική ανακάλυψη αποκαλύπτει τα μυστικά των αρχαίων Ελλήνων" .
Χιλιάδες χειρόγραφα που έως τώρα δεν μπορούσαμε να διαβάσουμε και που περιέχουν σπουδαία κείμενα της κλασσικής φιλολογίας τώρα μπορούν να διαβαστούν για πρώτη φορά με μια τεχνολογία που πιστεύεται ότι θα ξεκλειδώσει τα μυστικά των αρχαίων ελλήνων .

Ποιά είναι τα κρυφά διαμάντια των αθηναϊκών Μουσείων.

Οι άνθρωποι δέκα αθηναϊκών Μουσείων μας ξεναγούν στα ανεκτίμητα κομμάτια των συλλογών τους, στα οποία μέχρι τώρα μπορεί να μην έχουμε δώσει την ανάλογη σημασία.

ΕΘΝΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Αλεξάνδρα Χριστοπούλου- Αναπληρώτρια προϊσταμένη1. Κυκλαδική Συλλογή, Αίθουσα 6, προθήκη13Κ, αρ. 40 (4730): Η αργυρή περόνη με κεφαλή σε σχήμα κριού προέρχεται από ταφή πλούσιου νεκροταφείου στα Δωκαθίσματα της Αμοργού και χρονολογείται στην ακμή της πρωτοκυκλαδικής εποχής (2800-2300π.Χ.). Η ανάπτυξη της τέχνης της αργυροχοΐας αυτή την εποχή δείχνει το ανώτερο βιοτικό επίπεδο της κοινωνίας της. Η λεπτομερής απόδοση της μικροσκοπικής μορφής του ζώου στην κεφαλή της καθιστά το κόσμημα μοναδικό. Οι περόνες αυτού του τύπου αποτελούσαν,πιθανότατα, αναπόσπαστο κομμάτι της ενδυμασίας, καθώς βοηθούσαν στη στερέωσή της στην περιοχή των ώμων.